<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
	<channel>
		<title>Из книги «Костел и власть на Гомельщине (20-30-е годы ХХ в.)» + ВИДЕО</title>
		<description>Абмеркаванне Из книги «Костел и власть на Гомельщине (20-30-е годы ХХ в.)» + ВИДЕО</description>
		<link>https://katolik.life/rus/istoria/iz-knigi-kostel-i-vlast-na-gomelshchine-20-30-e-gody-khkh-v.html</link>
		<lastBuildDate>Thu, 09 Apr 2026 09:42:44 +0300</lastBuildDate>
		<generator>JComments</generator>
		<atom:link href="https://katolik.life/bel/component/jcomments/feed/com_k2/29.html" rel="self" type="application/rss+xml" />
		<item>
			<title>Павел напiсаў:</title>
			<link>https://katolik.life/rus/istoria/iz-knigi-kostel-i-vlast-na-gomelshchine-20-30-e-gody-khkh-v.html#comment-1848</link>
			<description><![CDATA[Цікавы артыкул: Між уціскам і высмейваннем, або Як вернікі Гомельшчыны камунізм будаваць перашкаджалі http://nashkraj.info/miz-uciskam-i-vysmiejvanniem/ Гомельскія каталікі ў адрозненні ад праваслаўных і старавераў не мелі магчымасці наведваць у родным горадзе храм уласнай канфесіі нават і пад наглядам. Касцёл у Гомелі быў знішчаны яшчэ ў 1930-я гг., а спроба афіцыйнага звароту да ўлад аб адкрыцці новага касцёла (1959 г.) скончылася бясплённа. Спадзявацца на адкрыццё новага доўгі час не выпадала. Гэта змушала некаторых вернікаў наведваць праваслаўную царкву. Віталій Баравой, які пэўны час быў настаяцелем Петрапаўлаўскаг а сабора, успамінаў: “В моей пастырской практике был такой случай. В первый год после рукоположения я был священником в Гомеле. Во время исповеди одной женщины выяснилось, что она католичка. Я остановил исповедь, но женщина мне сказала, что они – гомельские католики – не имеют католического храма и католического священника и уже более двадцати лет все Таинства и требы совершаются для них православными священниками (в том числе Исповедь и Причастие). Я пошел к благочинному, старому, опытному священнику, уже много лет служившему в Гомеле. Он мне сказал, что смущаться этим не надо. Он и другой еще гомельский священник спокойно и с чистой совестью совершают все Таинства и требы для католиков, не требуя от них отречения от католичества”. І ўсё ж гомельскім каталікам патрэбна была лучнасць са сваімі супольнікамі па веры. Таму яны ладзілі, па сутнасці, нелегальныя сходы на прыватных кватэрах. Месцам такіх сходаў, напрыклад, быў дом верніцы Дамарацкай на вуліцы Песіна. Каталікі Гомеля і прыезджы ксёндз Мечыслаў Малыніч-Маліцкі збіраліся там насуперак пагрозам міліцэйскіх аблаваў. У доме было два выхады: і калі ў адзін заходзіла міліцыя, то святар пакідаў памяшканне праз другую. Гэта дазваляла яму выйграць трохі часу, каб уцячы на суседнія могілкі (цяпер – Студэнцкі сквер) і схавацца ад міліцыянтаў за надмагіллямі.]]></description>
			<dc:creator>Павел</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 20 Jan 2017 13:51:40 +0300</pubDate>
			<guid>https://katolik.life/rus/istoria/iz-knigi-kostel-i-vlast-na-gomelshchine-20-30-e-gody-khkh-v.html#comment-1848</guid>
		</item>
	</channel>
</rss>
