У гарадзенскіх касцёлах знайшлі малюскаў узростам 450 млн. гадоў

На падлозе Фарнага і Бернардынскага касцёлаў Гродна мясцовы блогер і гісторык Мечыслаў Ян Супрон заўважыў пліты, на якіх бачны скамянелыя ракавіны галаваногіх малюскаў, што жылі 450 млн год таму.

- Архіўныя крыніцы і інвентары касцёла ўзгадваюць аб "шведскім камяні", якім была пакрыта падлога ўнутры касцёла, - піша блогер у сваім ЖЖ. - "Шведскі камень", "шведскі мармур", "lapis sueticus", "шведская падлога" або "вазоўская падлога" - назва папулярнага і вельмі дарагога каменя, які быў распаўсюджаны на нашых землях у XVI - XVIII ст. Патрапіў ён са Скандынаўскага паўвострава, менавіта - са Швецыі, адсюль і такая назва.

Паводле дадзеных, якія знайшоў гісторык, гэтым каменем аздабляліся капліцы, касцёлы, надмагільныя пліты. Важнай прыкметай пароды з'яўляецца прысутнасць палеазаалагічных акамянеласцяў, галоўным чынам галаваногіх малюскаў Ortoceras i Endoceras. Гэтыя вымершыя марскія жывёлы мелі конусападобную выцягнутую ракавіну.

Гатовы матэрыял са Швецыі транспартаваўся ў порт Гданьска, адкуль развозіўся па ўсёй Еўропе, у тым ліку і ў Гродна, куды камень прыплыў па Нёману на плытах. Галоўнымі заказчыкамі гэтага матэрыялу былі магнаты і каталіцкія ордэны. Блогер публікуе здымкі акамянеласцяў, якія былі зроблены ў Фарным касцёле Гродна.